شکرگزاری
هوای شگفت انگیزی که ما تنفس می کنیم، برحسب تصادف به وجود نیامده. ما به طور مرتب و پشت سرهم نفس می کشیم و هرگز متوجه بودن آن نیستیم. مثل غذا خوردن یا دوش گرفتن نیست که همواره بهش فکر کنیم و درصدد رفع این نیاز باشیم.
همانطور که اکسیژن یکی از عناصر اصلی سازنده هواست، در بدن ما نیز یکی از فراوانترین و اصلی ترین منبع برای تغذیه تک تک سلول هاست. به حدی که در صورت کمبود یا نبود اکسیژن ما میمیریم. پس ما برای این عنصر حیاتی به اکسیژن نیاز داریم تا بتوانیم زندگی کنیم.
هوا ارزشمندترین موهبت زندگی است، چون بدون آن هیچ یک از جانداران نمی توانست تا چند دقیقه دوام آورد. لذا باید با تمام وجود بابت این موهیت الهی و ارزشمند، خدا را شاکر باشیم.
هر روز به مدت چند دقیقه به هوای مطبوعی که تنفس می کنید توجه کنید و سعی کنید آگاهانه نفس بکش و از این نعمت خدا لذت ببرید. دم و بازدم عمیق انجام دهید به حدی که جابه جایی هوا در سیستم بدنتان را احساس کنید.
کمک کردن
شکرگزاری نامرئی است اما وقتی نیروی انرژی واقعیت با انرژی خواسته ات جفت و جور شود، درست عین داشتن نیرویی عجیب و شگفت انگیز است. حواست به هرجا معطوف شود، انرژی در همان سو تولید می شود.
وقتی شروع به خلق هدفمند می کنید، بهتر است در یک زمان فقط بر یک چیز تمرکز کنید. با تمرکز قدرتی عظیم به دست می آید که انرژیتان را قوام می بخشد و پس از آن قادر خواهید بود در آن واحد بر بسیاری از چیزها متمرکز شوید و به هدفتان برسید.
تصور کنید که ذهنتان همچون یک ذره بین است که پرتوهای نور خورشید از آن عبور می کند. اگر ذره بین را در یکجا به طور مستقیم نگه دارید، آتش درست می شود. پس نتیجه می گیریم هیچ تفاوتی بین ذره بین و خورشید با ذهن شما و کهکشان وجود ندارد.
پس اگر تجسم کنید که می توانید به دیگران کمک کنید و مفید باشید لحظه ای دریغ نکنید زیرا که اگر این فکر درون ذهن شما به وجود آمده پس حتما توان انجام دادنش را دارید.
کلید تجسم سازی در این است که تصویر خواسته ای را که در ذهن دارید به صورت متحرک نگه دارید و خودتان را نیز در تصویر به حرکت درآورید. چه بسا اگر آن را به صورت یک فیلم سینمایی دربیاورید نتیجه بهتر و بهتر می شود.
وبلاگ نانولرنینگ
